تبلیغات 
بـه هـمـیـن دلیـل، رسـول خـدا (صبس الله علیه و آله) در تـفـسـیر آیه «فَاِذا قُضِیَتِ الصَّلوةُ فـَانـْتـَشـِرُوا فـِی الاَْرْضِ»،(1) عـیـادت مـریض را در كنار دیگر رفتارهای ارزشمند اخلاقی، ذكر كرده، میفرماید: «مـنـظـور آیه [از پراكنده شدن در زمین] طلب كارهای دنیوی نیست؛ بلكه منظور، عیادت مریض ، تشییع جنازه و دیدار برادر دینی در راه خداست.»(2)
آن بزرگوار با تبیین جـایـگـاه عیادت در پـیـشـگـاه خـداوند متعال فرموده است: «یُعَیِّرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْداً مِنْ عِبَادِهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَیَقُولُ عَبْدِی مَا مَنَعَكَ إِذَا مَرِضْتُ أَنْ تَعُودَنِی فَیَقُولُ سُبْحَانَكَ سُبْحَانَكَ أَنْتَ رَبُّ الْعِبَادِ لَا تَأْلَمُ وَ لَا تَمْرَضُ فَیَقُولُ مَرِضَ أَخُوكَ الْمُؤْمِنُ فَلَمْ تَعُدْهُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی لَوْ عُدْتَهُ لَوَجَدْتَنِی عِنْدَهُ ثُمَّ لَتَكَفَّلْتُ بِحَوَائِجِكَ فَقَضَیْتُهَا لَكَ وَ ذَلِكَ مِنْ كَرَامَةِ عَبْدِیَ الْمُؤْمِنِ وَ أَنَا الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ؛(3) خداوند متعال در روز قیامت بندهاى از بندگان خود را سرزنش و ملامت میفرماید. آن گاه [خطاب به او] میفرماید: ای بنده من! چه چیز مانع شد هنگامی كه مریض بودم به عیادت من نیایی؟ او میگوید: منزهی تو و تو پروردگار بندگان هستی، ناراحتی به تو اصابت نمیكند و مریض نمیشوی. خدای عزّوجلّ میفرماید: برادر مؤمن تو بیمار شده بود و تو او را عیادت نكردی. به عزت و جلالم قسم! اگر او را عیادت كرده بودی من را در آنجا مییافتی؛ سپس من متكفل خواستههایت میشدم و آنها را برایت برآورده میكردم. و این به سبب كرامت بنده مؤمنم است و من رحمان و بخشایشگر هستم.»